سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پژوهش‌های ارتباطی 2538-2977 16 59 2009 12 01 Interactive Television and Barriers to its Establishment in Iran تلویزیون تعاملی و موانع راه‌اندازی آن در ایران 37 63 23852 10.22082/cr.2009.23852 FA سید جمال‌الدین اکبرزاده جهرمی دانشجوی دکترای علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2009 06 28 <em>Interactive TV is the result of the two processes of "convergence" and "interaction" arisen from digital revolution. In the present study, obstacles to launching an interactive TV in Iran have been discussed. The findings of the study were obtained through a qualitative method using deep interviews with experts and policy-makers. Results show that interactive television is not well known even for national  media managers and, therefore, launching an interactive TV faces many impediments which could be divided into three major categories: "technical and production limitations","cultural and social" barriers and finally "legal and regulatory" obstacles. Issues such as inappropriate technical infrastructure and neglect of training skilled human force for producing interactive programs, all could be put in the category of "technical and production" limitations. However, questions like "television being state-run and in the monopoly of government" and also lack of culture pervasiveness can be categorized as "cultural and social" limitations. Ambiguities regarding broadcasting audio and video programs over the Web and the lack of required rules for reserving programs copyright and respecting individuals’ privacy are among the "legal and constitutional" limitations. </em> <strong>تلویزیون تعاملی حاصل دو فرایند «همگرایی» و «تعامل» ناشی از انقلاب دیجیتال است.‌ در پژوهش حاضر موانع راه‌اندازی تلویزیون تعاملی در ایران مورد بررسی قرار گرفته است.‌ یافته‌های این پژوهش، با روش کیفی و استفاده از مصاحبه عمیق با کارشناسان و سیاستگذاران به‌دست آمده است.</strong><strong> یافته‌ها حاکی از این است که تلویزیون تعاملی، چندان شناخته شده نیست و راه‌اندازی آن با موانع متعددی روبه‌روست که آنها را می‌توان به سه بخش عمده شامل محدودیت‌های «فنی و تولیدی»، «فرهنگی و اجتماعی» و «قانونی و حقوقی» تقسیم کرد.‌ موضوعاتی چون نامناسب بودن زیرساخت‌‌های فنی و بی‌توجهی به تربیت نیروی انسانی ماهر برای تولید برنامه‌های تعاملی را می‌توان در دسته محدودیت‌های «فنی و تولیدی» قرار داد</strong><strong>.</strong><strong> موضوعاتی از قبیل انحصاری و دولتی بودن تلویزیون و فراگیر نبودن فرهنگ استفاده از این فنّاوری‌ها در بخش محدودیت‌های «فرهنگی و اجتماعی» جای می‌گیرند.‌ ابهامات موجود بر سر پخش صدا و تصویر از طریق وب و فقدان قانون مناسب برای حفظ حقوق معنوی برنامه‌ها و حفظ حریم خصوصی افراد نیز در مباحث «قانونی و حقوقی» می‌گنجند.‌</strong> <strong> </strong> <strong> </strong> http://cr.iribresearch.ir/article_23852_11ecb0a77c9ccfd461881ce6b8338411.pdf