سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پژوهش‌های ارتباطی 2538-2977 مقالات آماده انتشار 2026 07 28 Representation of Social Harms Affecting the Family in Selected Iranian Films of the 2010s (1390s) بازنمایی آسیب‌های اجتماعی خانواده در فیلم‌های منتخب سینمای ایران در دهه ۱۳۹۰ 738156 10.22082/cr.2026.2074740.2865 FA حسین ثمره جهانی دانشجو کارشناسی ارشد ،بخش علوم اجتماعی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهید باهنر کرمان،کرمان ،ایران 0009-0006-5108-1674 سوده مقصودی دانشیار،بخش علوم اجتماعی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهید باهنر کرمان،کرمان ،ایران 0000-0002-2862-0020 Journal Article 2025 10 15 Cinema, as a significant arena for the representation of and reflection on social relations, plays a role in shaping the lived experiences of individuals and families. In Iranian cinema of the 2010s (the 1390s), the family has become a focal point for displaying tensions, conflicts, and critical situations in many social narratives. This study aims to analyze how social pathologies of the family are represented in seven selected Iranian films from this decade. Using qualitative content analysis, the data were analyzed based on a theoretical framework integrating Anthony Giddens’ concept of “pure relationship,” the conflict approach of Thomas and Znaniecki, and feminist theories of violence. The findings indicate that the representation of family social pathologies in the studied films is primarily formulated through four recurring patterns: communicational crises and concealment in family relationships; control and restriction of individual agency within the family; marital conflict and the erosion of familial support; and structural, economic, and social pressures affecting family instability. At the narrative level, these patterns are highlighted through signs such as silence and communicational ambiguity, interference in individual decisions, restriction of autonomy, and normative pressure from others. In conclusion, the results demonstrate that the films under study represent the family as a multi-layered network of communicational, normative, and structural factors. It is emphasized that the findings of this research pertain to the mode of representation of family social pathologies within the text of the studied films; generalizing these findings to the social سینما به‌عنوان یکی از عرصه‌های مهم بازنمایی و تأمل درباره مناسبات اجتماعی، در صورت‌بندی تجربه‌های زیسته افراد و خانواده‌ها نقش دارد. در سینمای ایرانِ دهه ۱۳۹۰، خانواده در بسیاری از روایت‌های اجتماعی به کانونی برای نمایش تنش‌ها، تعارض‌ها و موقعیت‌های بحرانی بدل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل چگونگی بازنمایی آسیب‌های اجتماعی خانواده در هفت فیلم منتخب سینمای ایران در دهه ۱۳۹۰ انجام شده است . روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی است و تحلیل‌ها با اتکا به چارچوبی تلفیقی شامل مفهوم «رابطه ناب» آنتونی گیدنز، رویکرد تعارضی توماس و زنانیکی و نظریه‌های فمینیستی خشونت صورت گرفته است. یافته‌ها نشان داد که بازنمایی آسیب‌های اجتماعی خانواده در فیلم‌های مورد مطالعه عمدتاً در قالب چهار الگوی تکرارشونده صورت‌بندی شده است: بحران ارتباطی و پنهان‌کاری در روابط خانوادگی؛ کنترل و محدودسازی عاملیت فردی در خانواده؛ تعارض زناشویی و فرسایش حمایت خانوادگی؛ و فشارهای ساختاری، اقتصادی و اجتماعی مؤثر بر بی‌ثباتی خانواده. در سطح روایت، این الگوها از طریق نشانه‌هایی مانند سکوت و ابهام ارتباطی، مداخله در تصمیم‌های فردی، محدودسازی اختیار، فشار هنجاری اطرافیان برجسته شده‌اند. در مجموع، نتایج نشان می‌دهد که فیلم‌های مورد مطالعه، خانواده را در قالب شبکه‌ای چندسطحی از عوامل ارتباطی، هنجاری و ساختاری بازنمایی کرده‌اند. تأکید می‌شود که یافته‌های این پژوهش ناظر به شیوه بازنمایی آسیب‌های اجتماعی خانواده در متن فیلم‌های مورد مطالعه است و تعمیم آن به واقعیت اجتماعی خانواده در کل جامعه ایران، مستلزم پژوهش‌های مکمل با داده‌ها و روش‌های متفاوت است.