آسابرگر، آرتور. (1379). روشهای تحلیل رسانهها (ترجمه پرویز اجلالی). تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
ابراهیمپور، سجاد. (1388). مقایسه میزان دستیابی برنامه ورزشی نود به اهداف برنامه از دیدگاه کارشناسان و داوران فوتبال. پایاننامه کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان.
اعظمی چهار برج، حسین. (1391). درآمدی بر روششناسی و انواع نقد رأی. نقد رأی، 1 (1).
انصاری، منصور. (1384). دموکراسی گفتوگویی، امکانات دموکراتیک اندیشههای میخائیل باختین و یورگنهابرماس. تهران: مرکز.
بوردیو، پیر. (1387). درباره تلویزیون و سلطه ژورنالیسم (ترجمه ناصر فکوهی). تهران: آشیان.
تاجیک، محمدرضا. (1383). گفتمان، پاد گفتمان و سیاست. تهران: مؤسسه تحقیقات و توسعه علوم انسانی.
جیولیونوتی، ریچارد. (1391). نظریههای جامعهشناسی انتقادی در ورزش (ترجمه افسانه توسلی). تهران: علم.
چگینی، رعنا. (1388). بررسی تأثیر برنامه تلویزیونی نود بر جامعه فوتبال کشور از دیدگاه کارشناسان فوتبال و تماشاگران حرفهای. پایاننامه کارشناسی ارشد مدیریت رسانه، دانشکده صداوسیمای تهران.
خادمی، علیرضا. (1387). بررسی جامعهشناسانه خشونت و پرخاشگری تماشاگران در ورزشگاهها. بازیابی شده از: http://www.noormags.com
شجیع، رضا. (1392). جامعهشناسی فوتبال. تهران: نقد افکار.
شعیری، حمیدرضا. (1389). تجزیهوتحلیل نشانه ـ معناشناسی. تهران: سمت.
صفیپور، محمد. (1393). اخلاق رسانهای در برنامه نود. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشکده صداوسیمای تهران.
عبدلی، بهروز. (1384). مبانی روانی اجتماعی در تربیتبدنی و ورزش. تهران: بامداد کتاب.
فاضلی، نعمتالله. (1385). بازنمایی فوتبال یا واقعیت؟ نگاهی به رسانهای شدن فوتبال در ایران. مطالعات فرهنگی و ارتباطات، 2(6).
فرقانی، محمدمهدی. (1382). راه دراز گذار تحول گفتمان توسعه سیاسی در ایران. تهران: فرهنگ و اندیشه.
فرکلاف، نورمن. (1379). تحلیل انتقادی گفتمان (ترجمه فاطمه شایستهپیران، شعبانعلی بهرامپور، رضا ذوقدرا مقدم، رامین کریمیان، پیروز ایزدی، محمود نیستانی و محمدجواد غلامرضا کاشی). تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
قاسمی، حمید؛ نوربخش، مهوش؛ سعدیپور، اسماعیل و صدیقی، فاطمه. (1391). ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﺤﺘﻮای ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻧﯽ ورزﺷﯽ ﻧﻮد. علوم تربیتی و روانشناسی، 1(1).
قاسمی، وحید؛ ذوالاکتاف، وحید و نورعلیوند، علی. (1388). جامعهشناسی ورزش (وندالیسم و اوباشگری در ورزش فوتبال). تهران: جامعهشناسان.
مقدمی، محمدتقی. (1390). نظریه تحلیل گفتمان لاکلا و موفه و نقد آن. معرفت فرهنگی اجتماعی، 2(6).
مکدانل، دایان. (1380). مقدمهای بر نظریههای گفتمان (ترجمه حسینعلی نوذری). تهران: فرهنگ گفتمان.
مؤذنی، حمید. (1391). فوتبال و سینما: پاشنه اسفندیار و چشم آشیل مدرنیته. تهران: قطره.
مهدیزاده، سیدمحمد. (1383). بازنمایی ایران در مطبوعات غرب: تحلیل انتقادی گفتمان «نیویورک تایمز»، «گاردین»، «لوموند»، «دیولت». پایاننامه دکترای علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران.
مهدیزاده، سیدمحمد. (1394). سکولاریزم و خشونت نمادین در گفتمان تلویزیونی: تحلیل گفتمانی برنامه «پرگار» تلویزیون بیبیسی فارسی. مطالعات فرهنگ ـ ارتباطات، 16(31).
وندایک، تئو. (1382). مطالعاتی در تحلیل گفتمان (ترجمه پیروز ایزدی و همکاران). تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
Brill, A.A. (1963). Why Man Seeks Sport. North American Review.
Buyukkantarcioglu, N. (1999). Favouritism in Sport Discourse Hacett eppe Universitesi EdebiyatFakultesi Dergisi, 16 (2), 117-130.
Dellema, N. (2005) .Discourse Analysis of a Football Match Report: Karens Linguistic, Issues, http//www.telus.net/linguiticsissues/football
Figueroa, E. (1994). Sociolinguistic Metatheory, Oxford: Pergamon.
Guerstein, G. (2018). Does Football Fans’ Violence Influence Match Attendance? Handel Wewnętrzny 2018, 5 (376), 101-111.
Mehler, A. (2006). Political Discourse in Football Coverage – The Cases of Côte d’Ivoire and Ghana. Giga working Paper, 27.
Nair, B. (2014). Examining of Adolescent's Aggressive Behaviours According to Some Variables Master’s Thesis, Cumhuriyet University, Sivas.
Terry, P. C. & Jackson, J. (1985). The Determinants and Control of Violence in Sport. Journal Quest, 37, Issue 1.
Zorba, E.; Mutlu, T. & Osman, B. (2017). An Evaluation of Turkish POLICE Officer’s View on Violence in Football and Hooliganism, The online. Journal of Recreation and Sport, 6, Issue 4.
