آزاد ارمکی، تقی و جمال محمدی. (1385). تلویزیون و هژمونی فرهنگی. فصلنامه مطالعات فرهنگی و ارتباطات،7.
اکبرزاده جهرمی، سیدجمالالدین. (1385). چشمانداز تغییرات در تلویزیون: تلویزیون تعاملی. پایاننامه کارشناسی ارشد ارتباطات. تهران: انتشارات دانشگاه صداوسیما.
اوحدی، مسعود. (1391). روایتشناسی سینما و تلویزیون. تهران: انتشارات دانشگاه صداوسیما.
بارت، رولان. (1387). درآمدی بر تحلیل ساختاری روایتها (ترجمه محمد راغب). تهران: فرهنگ صبا.
بنت، اندی. (1386). فرهنگ و زندگی روزمره (ترجمه لیلا جوافشانی و حسن چاووشیان). تهران: اختران.
بودریار، ژان. (1386). فرهنگ رسانههای گروهی ( ترجمه شیده احمدزاده). فصلنامه ارغنون، 19.
تولان، مایکل. (1386). روایتشناسی؛ درآمدی زبانشناختی- انتقادی (ترجمه سیده فاطمه علوی و فاطمه نعمتی). تهران: سمت.
ذکایی، محمد سعید. (1387). روایت، روایتگری و تحلیلهای شرححال نگارانه. پژوهشنامه علوم انسانی و اجتماعی، 28.
فیسک، جان. (1386). فرهنگ تلویزیون (ترجمه مژگان برومند). فصلنامه ارغنون، 19.
مهدیزاده، سیدمحمد. (1389). نظریههای رسانه؛ اندیشههای رایج و دیدگاههای انتقادی. تهران: همشهری.
Briggs, M. (2010). Television, Audiences and Everyday Life. Open University Press.
Ellis, J. (1999). Television as Working Through in Jostein Gripsrud (ed.). Television and Common Knoeledge. London: Routledge.
Kellner, D. (2002). Media Culture. London & New York: Routledge.
McQuail, D. & Cuilenburg, J.V. (2003). Media Policy Paradigm Shifts: Towards a new Communications Policy Paradigm. European Journal of Communication, sage Publications (London Thousand Oasks, CA & New Delhi), Vol. 18, No. 2, pp. 181-207.
Stevenson, N. (1995). Understanding Media Cultures. London, Sage.
Strangelove, M. (1998). Redefining the Limits to Thought Within Media Culture, A Ddoctoral Dissertation of Mass Media, University of Ottawa.