A comparison between Effective Subcomponents of IRIB’s Roles in terms of Informing, Social Participation, Training and Culture-building with Regard to Popular Sports

Document Type : Original Article

Authors

1 sport management of Allameh Tabatabaee Uni.

2 assistant Prof. in sport management of Allameh Tabatabaee Uni

3 assistant Prof. in sport physiology of jahad Uni.

Abstract
Given the undeniable role of IRIB in shaping and directing public opinions,
attitudes and believes as well as paving the way for sports to be addressed
duly, the present article aims to answer the following question: is there any
significant difference between effective subcomponents of IRIB’s informing,
social participation, training and culture-building roles with regard to
popular sports?
The method used in this applicable research is descriptive-comparative.
A survey was conducted to gather data in this field study. Subjects were
some 120 media and sports experts who were selected using non-random
sampling. A researcher-made questionnaire was employed for data
gathering. Findings indicate that there is a significant difference between
effective subcomponents of quadruple role of IRIB regarding popular sports.
It seems that IRIB is able to take important steps in improving popular
sports and raising individuals’ awareness by employing experts and
committed forces.

Keywords


 

انورالخولی، امین. (1383). ورزش و جامعه. مترجم: حمیدرضا شیخی. بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی و سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، مشهد و تهران.
دادگران، محمد. (1387). مبانی ارتباطات جمعی. انتشارات فیروزه، تهران.
راندال، دیوید. (1386). روزنامه‌نگاری حرفه‌ای. مترجم: علی‌اکبر قاضی‌زاده، انتشارات روزنامه ایران، تهران.
رسولی، رضا. (1383). تحلیل روزنامه‌های منتخب سراسری. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
روشندل اربطانی، طاهر. (1386). تبیین جایگاه رسانه‌های همگانی در نهادینه کردن ورزش همگانی در کشور. مقاله فصلنامه علمی – پژوهشی حرکت، شماره 23، صص 177 – 165.
دهقان، علیرضا. (1388). نظریه‌های ارتباطات. انتشارات دانشگاه تهران، چاپ چهارم.
سازمان تربیت بدنی جمهوری اسلامی ایران. (1382). سند راهبردی نظام جامع توسعه تربیت بدنی و ورزش کشور. مصوبه جلسه مورخه 9/6/82  هیئت محترم وزیران.
فتحی‌نیا، محمد و علیزاده، عبدالرحمان. (1384). خشونت‌گرایی تماشاگران فوتبال و نقش رسانه‌ها در کنترل آن. نشریه سنجش و پژوهش، مرکز تحقیقات صداوسیما. شماره‌های 42 و 43.
قاسمی، حمید. (1386). بررسی نقش رسانه‌های گروهی در توسعه ورزش کشور. رساله دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران.
قیامی‌راد، امیر. (1387). بررسی همسویی عملکرد رسانه‌های گروهی کشور با اهداف تربیت بدنی، مقاله همایش ملی مدیریت ورزشی با تاکید بر سند چشم‌انداز 20 ساله جمهوری اسلامی ایران، آکادمی ملی المپیک، اسفندماه.
کازنو، ژان. (1387). جامعه‌شناسی وسایل ارتباط جمعی، مترجم؛ باقر ساروخانی و منوچهر محسنی، انتشارات اطلاعات، تهران.
کردی، محمدرضا. (1386). بررسی نقش مطبوعات و رسانه‌های گروهی در ورزش ایران. طرح پژوهشی، پژوهشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی.
کلایتون استولد، جی و همکاران. (1388). روابط عمومی ورزشی، مترجم؛ حمید قاسمی و همکاران، انتشارات علم و حرکت، تهران.
مهدویان مشهدی، مریم. (1387). بررسی نقش رسانه‌های گروهی در ورزش بانوان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان.
Greenwood,  R & Hinnigs, R. (1996).“Understanding radical organizational change. Bringing together the old and new institutionalism”, Academy of management review. Vol 21, No 4, PP:10- 22.
Jakson, j & Michael, H. (1991). Physical education and sport, Sage publication 367.
James, J & Pyun, Y. (2010). Attitude toward advertising through sport : A theoretical framework. Sport management review ELSEVIER.
Mull, Richard. (1997). “Recreational sport management”, Human kinetics , P:202.

  • Receive Date 22 June 2011
  • Accept Date 02 April 2011