نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

استادیار علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

بر اساس ادعای غالب، پست‌مدرنیسم اندیشه‌ای ذهنی و ایده‌الیستی است که در برهه‌ای از زمان، در اواخر قرن بیستم، در محافل روشنفکری سربرآورد؛ اما به واسطه ایده‌الیسم نهفته در خود نتوانست در واقعیت‌های اجتماعی جلوه‌گر شود و رو به افول رفت. مقاله حاضر، با تکیه بر روش نشانه‌شناسی و از رهگذر تحلیل و مقایسه چهار کارتون تلویزیونی در دو برهه مختلف، دهه 1970 و بعد از آن، این ادعا را مطرح می‌سازند که تأثیر گرایش‌های مختلف پست‌مدرنیسم بر تولیدات فرهنگی بیش از آن‌ چیزی است که تصور می‌شود. کارتون‌های جدید به عنوان یکی از تولیدات فرهنگی که کودکان را مخاطب قرار می‌دهند، مشحون از نشانه‌هایی پست‌مدرنیستی هستند که حمله به فراروایت‌ها، جوهر ستیزی، نفی حقیقت، نفی بازنمایی، نفی سوژه‌گی و چندپاره‌گی هویت از جمله آنهاست. تحلیل نهایی گزارش این است که کودک از ابژه تربیتی در گفتمان مدرن به سوژه سرگرمی ‌در گفتمان پست‌مدرن تبدیل شده است.
 
 
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Postmodernism Signs in TV Cartoons (A Semiotic Analysis of Four Foreign-made Cartoons)

نویسندگان [English]

  • Mehdi Najafzadeh Mehdi Najafzadeh
  • Seyyed Hossein Athari

assistant prof. in political science of Ferdowsi Mashhad Uni.

چکیده [English]

Postmodernism is said to be a subjective and idealist thought emerging in the late 20th century in enlightened cycles. However, due to the idealism implied in it, this school of thought did not realize in social realities and, hence, started to fade. The present article uses a semiotic analysis of four TV cartoons belonging to two different era, i.e. 1970 and the following decades, to propose that the impact of postmodernism’s various dimensions on cultural products is much more than the perceived extent. The new cartoons, as a category of cultural products addressing children, are full of postmodernism implications including ultra-narrations, essence-rejecting, reality denial, representation denial, subjectivity denial and fragmentation of identity. The final result of the analysis indicates that child has been transformed from an educational object in modern discourse into an entertainment subject in postmodern discourse.
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Semiotics
  • Personality
  • Child
  • hero
  • Antagonism
  • narration
  • Postmodern Discourse

 

بشیریه، حسین. (1389). تاریخ اندیشه سیاسی قرن بیستم: لیبرالیسم و محافظه‌کاری. تهران: نی.

تاجیک، محمدرضا. (1388). پساسیاست: نظریه و روش. تهران: نی.

چندلر، دانیل. (1386).مبانی نشانه‌شناسی(ترجمه مهدی پارسا). تهران: پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی.

خالق‌پناه، کمال. (1387). نشانه‌شناسی و تحلیل فیلم: بررسی نشانه‌شناختی «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند». فصلنامه انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، 4 (12)، صص 182ـ163.

Aiken, A. (2012). Postmodernism and Children’s Literature. Journal of the International Christian community for Teacher Education, Vol. 7.

Atkin, A. (2010). Peirce's Theory of Signs, the Stanford Encyclopedia of Philosophy, Edward N. Zalta (Ed.), Stanford: Stanford University.

Barthes, R.(1973). Mythologies, London: Paladin Books.

Baudrillard, J. (1998). The Consumer Society. London: Sage Publications.

Bignell, J. (2000). Postmodern Media Culture. England: Edinburgh University Press, p. 11.

Cunningham, H. (2000). Mortal Combat and Computer Game Girls  In Caldwell, John, (Ed.), Electronic Media and Technoculture (New Brunswick: Rutgers), pp. 213-226.

Greimas, A.J. ( 1983). Structural Semantics, Trans, Daniele McDowell, Ronald Schleifer, and Alan Velie (Lincoln and London: University of Nebraska Press).

Halliday, M. &  Hasan, R. (1976). Cohesion in English. London: Longman, p. 2.

Jameson, F. (1971). Marxismand form, USA: Princeton university press.

Lyotard, J.F. (1992). The Postmodern Explained to Children: Correspondence 1982-1985, translations edited by Julian Pefanis and Morgan Thomas. London: Turnaround.

Lawton, C. (2003) .What Should Adults Offer Children –Religion or Spirituality? International Journal of Children’s Spirituality, Vol. 8, No. 3.

Valsiner, J. (2009). Between Fiction and Reality: Transforming the Semiotic Object. Sign Systems Studies, Vol. 37, No. 1/2, p. 44.