نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دکترای روان‌شناسی، استادیار دانشگاه تربیت معلم

چکیده

هدف از مقاله حاضر، بررسی «اثرات تماشای برنامه‌های خشونت‌آمیز تلویزیونی بر پرخاشگری بینندگان» با استفاده از پیشینه و پژوهش‌های انجام شده، بویژه شناسایی متغیرهای تعدیل‌کننده و واسطه‌ای در این زمینه است. نتایج اغلب تحقیقات مؤید آن است که تماشای خشونت تلویزیونی، بویژه در کودکان و نوجوانان منجر به بروز پرخاشگری یا افزایش آن می‌شود. بدیهی است نیاز جامعه، بخصوص افراد نوجوان و جوان به هیجان و نیز توجه به واقعیت آنچه در اغلب جوامع می‌گذرد، ارائه تصاویر تلویزیونی عاری از خشونت را دشوار یا حتی غیرممکن می‌سازد. در این مقاله، تلاش شده است با استفاده از متغیرهای اثرگذار و میانجی، راهکارهایی برای به حداقل رساندن آثار سوء نمایش خشونت در برنامه‌های تلویزیون، ارائه شود. برخی از این متغیرها عبارتند از: ماهیت مهاجم و قربانی، انگیزه خشونت، وسعت و بی‌پردگی خشونت، واقع‌گرایی، پاداش و تنبیه، پیامدها، طنز و ... . در پایان راهکارهایی نیز در این زمینه ارائه شده است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Effects of TV Violence on Viewers and the Factors Influencing it

نویسنده [English]

  • Mohammad Hatami

چکیده [English]

Drawing on the related literature and the bulk of research carried out
on TV violence, the present article aims at studying "the effects of TV
violent programs on the viewers' violent behaviors." The article
identifies moderator and intervening variables in the researches. The
results of most of the researches corroborate that watching violence on
TV leads to violent behaviors or increases these behaviors especially
in children and adolescents. It is obvious that the need of society,
particularly adolescents and teenagers, to excitement and considering
the reality of what happens in most societies, makes TV programs
without violence a rare or even impossible idea. This article tries to
present strategies for minimizing the negative impacts of exposing
violence on TV using intervening variables. Some of these variables
are as follows: the nature of aggressor and victim, the motivation
behind the violence, the extent and clarity of the violence, realism,
reward and punishment, consequences, satire, etc. The article finally
presents some strategies in this regard.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Viewers
  • aggression
  • TV
  • Violence

 

ارونسون، الیوت. (1376). روان‌شناسیاجتماعی. ترجمه حسین شکرکن، تهران: رشد.

بیابانگرد، اسماعیل. (1384). تحلیل محتوای خشونت در فیلم‌های سینمایی و سریال‌ها‌. مرکز تحقیقات صداو‌سیما، شماره 41.

کارلسون، اولا؛ فایلیتزن، سیسیلیافن. (1380). کودکان و خشونت در رسانه‌های جمعی. ترجمه مهدی شفقتی، تهران: انتشارات مرکز تحقیقات صداوسیما.

گانتر، بری؛ مک آلیر، جیل. (1377). استفاده بهینه از تلویزیون. ترجمه طاهره جواهرساز، فصلنامه پژوهش و سنجش، مرکز تحقیقات صداوسیما، شماره 15 و 16، سال پنجم، تهران: انتشارات مرکز تحقیقات صداوسیما.

Arnaldo, C. (1996). Television Violence Versus Viewer Power. Paris: UNESCO.

Atkin, C. (1993). Effects of Realistic TV Violence Versus Fictional Violence on Aggression. Journalism Quarterly, N 60, 615-621.

Bandura, A. & Ross, D. (1994).Social Cognitive Theory of Mass Communication. Abnorm. Soc. Psycho., 1994, 63,575-582.

Bandura, A. (1975). Aggression . Englewood Gliff, NJ Prentice - Hall, Inc.

Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Prentice - Hall , Inc.

Baron, L. (1982). TV violence. Inter Media, 22 (2), 34-35.

Berkowitz, L & Pors, L . (1979). The Meaning of an Observed Event as a Determinant of its Aggression Consequences. Journal of Personality and SocialPsychology, 28-206-217.

Berkowitz, L. (1984). Aggression Humor as a Stimulus of Aggressive Reponses. Journal of Personality and Social Psychology, 16. 710-717.

Comstock, G. (1994).Children and the faces of television. Academic press.

Geen, R. C. & Thomas, S.I. (1986). The Immediate Effects of Media Violence on Behavior .Journal of Social Issues, 42, 7-22.

Gerbner, G. (1999). Violence and Terror in the Mass Media. Paris: UNESCO.

Greenberg, B. S. (1983). Children and the Perceived Reality of TV. Journal of Social Issues, 4, 86-97.

Grimes, T. & Andersson, l. (2008). Media Violence and Aggression. Sage Publication.

Gunter, B & McAleer, J. (1997).Children and Television. London : Routledge.

Gunter, B. (1985).Dimensions of Television Violence. Alderhot, UK: Gower.

Hodge, B., & Tripp. (1986). Children and TV. UK : Polity Press.

Hoffner, C. & Ganter, m. (1985). Parents Responses to Television. Media Psychology. 4, 231-250.

Liebert, R.M. (1991). Some Immediate Effects of Televised Violence on Children Behavior. Developmental Psychology, 6, 469-475.

Miller, M. (1990). Television violence, New York: Academic Press.

Morrisson, D. & Gunter, B. (1978). TV and the Gulf War. London: John Libbey.

Mustonen, A. & Pulikkinen. L. (1993). Aggression in TV Programs in Finland. Aggressive Behavior, 19, 175-183.

Patter, A & Ware, C. (1987). Social Psychology, New York: McMillan .

Singer, D. (2003). The Influence of the Media On Children. http://www.School. Counselors. Com/counselors 13.

Thomas, M. (1993). Effects of Viewing Real Versus Fantasy Violence Upon Interpersonal Aggression. Journal of Research in Personality, vol 8. 153-160.

Zillman, D. & Bryant, I. (1991). Responding to Comedy. NJ: Lawrence Erlbaum Associates.