پژوهش‌های ارتباطی

طبقه‌بندی ساختارگرایانه شیوه‌های روایتگری در هنرهای نمایشی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

علی کشوری دوغائی 1
مهدی پور‌رضائیان 2
خشایار قاضی زاده 3

1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 دکتری روان‌شناسی بالینی (تئاتر درمانگری)، استادیار دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 دکتری پژوهش هنر، استادیار دانشگاه شاهد، تهران، ایران

https://doi.org/10.22082/cr.2020.132337.2071
چکیده
«شیوه‌­های روایتگری» یکی از چالش‌های پیچیده و مداوم انسانی است. به‌ویژه، شاید اولین سؤال بشر در فرایند ارتباط این بوده است: «چگونه این مطلب را نقل کنم؟» این سؤالی که امروزه نیز همچنان پابرجاست. علاوه بر این، سؤالات دیگری نیز در ذهن روایتگران پدید می‌آید. «عناصر اصلی روایت داستانی کدام‌اند؟»، «شیوه‌­های روایتگری چه هستند؟» و «بهتر است برای نقل این داستان از چه شیوه‌هایی استفاده کنم؟». شواهد نشان می‌دهد که به‌جز تلاش‌های جدی اما کلی افلاطون و ارسطو یا نظریه‌پردازی­‌های فاقد طبقه‌بندی سایر پژوهشگران، اقدام دیگری در این زمینه صورت نگرفته و نظام جامعی برای طبقه‌بندی این شیوه‌­ها ایجاد نشده است. پژوهش پیش‌رو که به‌عنوان یک پژوهش کیفی، با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از اسناد و منابع معتبر کتابخانه‌ای به انجام رسیده، با هدف دستیابی به طبقه‌بندی جامع شیوه‌های روایتگری برای استفاده روایتگران تدوین شده است. در نتیجه؛ ابتدا با تحلیل تعاریف جدی روایت، عناصر اصلی روایت داستانی، شناسایی و سپس، با بهره‌گیری از این عناصر و با توجه به طبقه‌بندی‌های پیشین و توصیف و تحلیل نظریات مهم ساختارگرایانه درباره روایت، الگویی جامع برای طبقه‌بندی شیوه‌های روایتگری در هنرهای نمایشی ارائه شده است.

کلیدواژه‌ها

روایت
نمایش
نمایشواره
هنرهای نمایشی
شیوه‌های روایتگری

عنوان مقاله English

Structural Classification of Narrative Techniques in the Performance Arts

نویسندگان English

Ali Keshvari Doghaei 1
Mehdi Pourrezaeian 2
Khashayar Ghazizadeh 3
1 Research in Art
2 Assistant Prof. in Clinical Psychology (Therapeutic Theater), Shahed University, Tehran, Iran
3 Assistant Prof. in Research in Art, Shahed Uni.,Tehran, Iran
چکیده English

Narrative methods is one of the complex and ongoing human challenges. Perhaps the first human question in the communication process has been, "How do I quote this?" This is a question that still persists today. In addition, other questions arise in the minds of narrators: "What are the main elements of storytelling?", "What are the narrative methods?" And "What method should I use to tell this story?" Evidence shows that, apart from the serious but general efforts of Plato and Aristotle or the unqualified theorizing of other scholars, nothing did in this field and didn’t establish a comprehensive system for the classification of these methods. This qualitative research was conducted by descriptive-analytical method using reliable library documents and sources, to achieving a comprehensive classification of narrative methods for the use of narrators. So, the definitions of the narrative and the main elements of the narrative were analyzed, and then are identified, and then a comprehensive model was provided to classifying Narrative methods in the performing arts using these elements and considering the previous classifications and describing and analyzing important structural theories about the narrative.

کلیدواژه‌ها English

Narrative
Drama
Ritual Drama
Performance Arts
Narrative Methods
ابوت، اچ پورتر. (1397). سواد روایت (ترجمه آذر رؤیا‌پور و نیما اشرفی). چاپ اول، تهران: اطراف.
احمدی، بابک. (1398). ساختار و تأویل متن. چاپ اول، تهران: مرکز.
ارسطو. (1395). بوطیقا (ترجمه هلن اولیایی ­نیا). چاپ دوم، تهران: فردا.
اسیلن، مارتین. (1361). نمایش چیست (ترجمه شیرین تعاونی). چاپ اول، تهران: آگاه.
اعوانی، احسان. (1397). بررسی تطبیقی فیلم و داستان «مهمان مامان» بر اساس نظریه روایت ژرار ژنت. مطالعات ادبیات تطبیقی، 46 (12)، 172-153.
بیضایی، بهرام. (1392). نمایش در ایران. چاپ ششم، تهران: روشنگران و مطالعات زنان.
بینای‌مطلق، سعید. (1390). هنر در نظر افلاطون. چاپ سوم، تهران: فرهنگستان هنر.
بی‌نیاز، فتح‌الله. (1393). درآمدی بر داستان‌نویسی و روایت‌شناسی. چاپ سوم، تهران: افراز.
پراپ، ولادیمیر. (1397). ریخت­‌شناسی قصه­ های پریان (ترجمه بدره‌ای). چاپ پنجم، تهران: توس.
پرینس، جرالد. (1391). روایت­ شناسی (ترجمه محمد شهبا). چاپ اول، تهران: مینوی خرد.
تودوروف، تزوتان. (1395). بوطیقای ساختارگرا (ترجمه محمد نبوی). چاپ چهارم، تهران: آگاه.
تولان، مایکل‌جی. (1386). درآمدی نقادانه – زبان‌شناختی بر روایت (ترجمه ابوالفضل حری). چاپ اول، تهران: فارابی.
حری، ابوالفضل. (1387). پراپ، پیشگام نظریه روایت: سه دیدگاه. کتاب ماه ادبیات، 135(21)، 23-16.
ریمون ـ کنان، شلومیت. (1387). روایت داستانی: بوطیقای معاصر (ترجمه ابوالفضل حری). چاپ اول، تهران: نیلوفر.
سلدن، رامان و ویدوسون، پیتر. (1397). راهنمای نظریه ادبی معاصر (ترجمه عباس مخبر). چاپ سوم، تهران: طرح نو.
علیزاده، ناصر و مهدی­ زاده فرید، مهناز. (1396). بررسی عنصر «زمان» در قصه ورقه و گلشاه از دیدگاه ژرار ژنت. زبان و ادب فارسی، 25 (82)، 277-259.
فهیمی­ فر، اصغر؛ شیخ‌مهدی، علی و غلامعلی، اسدالله. (1397). رویکردی فلسفی به اصل علیت در روایت سینمایی پست‌ مدرن (مطالعه‌ای بر فیلم طعم گیلاس). رسانه­ های دیداری و شنیداری، 28(12)، 70-53.
کوری، گریگوری. (1395). روایت­ ها و راوی­ ها (ترجمه محمد شهبا). چاپ دوم، تهران: مینوی خرد.
لوته، یاکوب. (1391). مقدمه ­ای بر روایت در ادبیات و سینما (ترجمه امید نیک‌فرجام). چاپ دوم، تهران: مینوی خرد.
محمدیان، عباس و خیرآبادی، محمدنبی. (1394). بررسی ساختار روایت در رؤیت‌های ساختارشکنانه روزبهان بقلی. پژوهشنامه عرفان، 16، 186-165.
میرصادقی، جمال. (1394). عناصر داستان. چاپ اول، تهران: شفا.
هولتن، اورلی. (1395). مقدمه ­ای بر تئاتر: آینه طبیعت (ترجمه محبوبه مهاجر). چاپ چهارم، تهران: سروش.
 Booth, W. (1967). Distance & Point of View – An essay in Classification in ph. Philip Stevik, The Theory of The Novel, New York, The Free Press.
 Burroway, J. & Stuckey-French, E. & Stuckey-French, N. (2019). Writing Fiction, Tenth Edition. US: University of Chicago Press.
 Cuddon, J. A. (2013). A Dictionary of Literary Terms and Literary Theory, 5th Edition. US: Wiley Blackwell Publication.
 Ganz-Blättler, U. (2018). Signs of Time: Cumulative Narrative in Broadcast Television Fiction, Zürich: Lit Verlag GMBH & CO. KG Wien.
 Garrett, M. (2018). The Cambridge Companion to Narrative Theory, First Published. UK: Cambridge University press.
 Genette, G. (1983). Narrative Discourse an Easy In Method (Trans Levin, Jane E.). First Published. New York: Cornell University Press.
 Grethlein, J. & Rengakos, A. (2009). Narratology and Interpretation, Germany: Hubert & Co. GmbH & Co.
 Jacobson, R. (1985). Verbal Art Verbal Sign Verbal Time, USA: University of Minnesota Press.
 Liveley, G. (2019). Narratology, First Published. UK: Oxford University Press.
 Mcalpine, L. (2016). Why Might you use Narrative Methodology? A Story about Narrative, UK: Oxford Univercity,Eesti Haridusteaduste Ajakiri, 4(1), 32-57, Retrieved from http://dx.doi.org/10.12697/eha.2016.4.1.02b
 Rajesh, V. & Parveen, J.J. (2016). Nrrative Techniques in Joseph Conrad’s Heart of Darkness - An Analytical study, Researchscholar, 4(3), 208-212. Retrieved from https://www.researchgate.net/publication/322255241
 Savage, A. (2019). A Drama Book, First Printing. US: Alphabet Publishing.
 Zhao, Y. (2016). The Narrative Techniques in the Portrait of a Lady, English Language and Literature Studies, 6(4), 89-94. Retrieved from http://www.ccsenet.org/journal/index.php/ells/article/view/64742
 

  • تاریخ دریافت 19 مرداد 1399
  • تاریخ بازنگری 05 آذر 1399
  • تاریخ پذیرش 27 دی 1399

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

تماس با ما

فلودیاگرام (فرآیند) داوری مقالات