بصیریان جهرمی، حسین و محمد عبدالحسینی و ملیکا بردبار. (1395). رسانه های اجتماعی و مدیریت بحران نقش تلفنهای همراه هوشمند در کنشگری اجتماعی. وسایل ارتباط جمعی، 27(102)، 57-82.
بنیهاشمی، محسن و زهرا خلیلی. (1392). زندگی روزمره بدون تلویزیون و جایگزینهای تلویزیون در زندگی. رادیو تلویزیون، 9 (20)، 157-188.
بیچرانلو، عبدالله. (1395). مهمترین روشهای جذب مخاطب در سه شبکه تلویزیونی ماهوارهای سرگرمیمحور. مطالعات رسانههای نوین، 2 (6)، 57-90.
چگینی، سهیلا و سیدمحمد مهدیزاده و حسینعلی افخمی و رحمان سعیدی. (1390). رابطه کاربرد رسانههای جدید با انتظارات مخاطبان از تلویزیون ملی. پژوهشهای ارتباطی، 18 (3).
حسنیفر، عبدالرحمن و الهه ابوالحسنی. (1390). بررسی نقش تلویزیون در حوزه نقد و شیوه مناظره. مطالعات میان رشتهای در رسانه و فرهنگ، 1(2)، 21-47.
حسینیانجدانی، مریم و زهرا درویزه و زهره خسروی و مهسیما پورشهریاری. (1388). نقش رسانهها در رشد هویت ملی نوجوانان شهر تهران. پژوهشهای ارتباطی، 16(2)، 39-64.
خانکه، حمیدرضا و سکینه پرستش. (1396). مدیریت بحران سیل در ایران: یک مطالعه مروری. اولین همایش ملی پیشگیری از غرقشدگی، رشت.
دادگران، محمد. (1392). مبانی ارتباطات جمعی. تهران: فیروزه.
درودی، هما و حسن سپهریفر. (1398). ارزیابى مدیریت بحران درایران بر مبناى مدل لیتلجان. دانش پیشگیرى و مدیریت بحران، 9(4)، 393-402.
ذکایی، محمدسعید و محمدحسین حسنی. (1394). گونهشناسی کاربران رسانههای اجتماعی. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 5 (17).
رشیدی، احتشام و مهدی نوری و محمدعلی نکوئی. (1393). شناسایی کارکردهای رسانههای جمعی در مدیریت بحران بلایای طبیعی بر اساس فرایند تحلیل شبکه. مدیریت بحران، 6، 24-15.
روشندل اربطانی، طاهر و سیاوش صلواتیان. (1389). طراحی مدل نقش رسانههای جمعی در مدیریت مرحله پیش از بحران. علوم مدیریت ایران، 5(17)، 89-111.
صبوری، شهاب الدین. (1397). بررسی پوشش خبری رویداد پلاسکو در بخشهای اصلی شبکه خبر. پایاننامه کارشناسیارشد دیپلماسی در سازمانهای اقتصادی بینالمللی، گرایش روزنامهنگاری، دانشگاه صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، دانشکده ارتباطات و رسانه تهران.
غیورباغبانی، سیدمرتضی و مرتضی رجوعی و علی پورنگ و محسن مرادی. (1398). شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه فرهنگ وقف با رویکرد تحلیل مضمون در آستان قدس رضوی. مدیریت اسلامی، 27(2)، 149-170.
گرانمایهپور، علی و زهرا کرمی. (1396). بررسی تطبیقی دلایل گرایش دانشآموزان دختر و پسر مقاطع دبیرستانی منطقه 3 تهران به استفاده از شبکههای اجتماعی موبایلی. رسانه، 28(2)، 119-140.
مستأجران، سعید. (1397). راهکـارهای عملیاتی رسانه ملّی برای مواجهه با شبکههای اجتماعـی در مدیریت بحرانهای اجتماعی. پایاننامه کارشناسیارشد علومارتباطات اجتماعی، دانشکده ارتباطات و رسانه، دانشگاه صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، تهران.
نصراللهی، اکبر و پروانه پیشنمازی. (1396). آسیبشناسی عملکرد رسانهها در پوشش خبری حادثه پلاسکو. چهارمین کنفرانس جامع مدیریت بحران وHSE، تهران: دبیرخانه دایمی کنفرانس.
هراتی، سعید. (1396). بررسی نقش ساختار مدیریت دولتی بر مدیریت بحران شهر کرج. پایاننامه کارشناسیارشد مدیریت شهری، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد صفادشت.
Ben-Yehuda, H.; Chanan, N. & Levin-Banchik,L. (2013). When Media and World Politics Meet: Crisis Press Coverage in the Arab–Israel and East–West Conflicts. Journal Indexing And Metrics, 6 (1), 71-92.
Bundy, J.; Pfarrer, M.; Short, C.E. & Coombs, T.W. (2017). Crises and Crisis Management: Integration, Interpretation, And Research Development. Journal of Management, 43(6), 1661-1692.
Chan, J.C. (2014). The Role of Social Media in Crisis Preparedness. Response And Recovery, Public Relations Research, 8(4), 279-295.
Chuang, Y.W. (2015). Toward an Understanding of Uses And Gratifications Theory And The Sense of Virtual Community on Knowledge Sharing In online Game Communities. International Journal of Information and Education Technology, 5(6), 47- 62.
Deborah, A.; Michela, A. & Anna, C. (2019). How To Quantify Social Media Influencers: An Empirical Application At The Teatro Alla Scala. Heliyon, 5(5), 36-77.
Dimmick, J.; Kline, S. & Stafford, L. (2000). The Gratification Niches of Personal E-Mail and The Telephone: Competition, Displacement and Complementarity. Communication Research, 27 (2), 227-248.
Kutler, D.; Paterson, G. & Dufty, A. (2019). Twitter Turns Ten: Its Use To Date In Disaster Management. Australian Journal of Emergency Management, 31(2), 50-73.
Nightingale, V. (2011). The Handbook of Media Audiences. Malden, Wileyblackwell.
Pararas-Carayannis, G. (2014). Mass Media Role In Promotion of Education, Awareness And Sustainable Preparedness For Tsunamis And other Marine Hazards. Science of Tsunami Hazards, 33(1) ,110-115.
Patrut, M.; Patrut, B. (2013). Social Media In Higher Education: Teaching In Web 2.0. Hershey, Pennsylvania, United States: IGI Global.
Ramadan, R. (2017). Questioning The Role of Facebook In Maintaining Syrian Social Capital During The Syrian Crisis. Journal of Human Health, 3(12), 426-449.
Rohner, F. & Goldberg, P. (2020). Social Media In Disaster Risk Reduction and Crisis Management. Science and Engineering Ethics, 20(3), 717–733.
Romo- Murphy, E. & Vos, M. (2014). The Role of Broadcast Media in Disaster Preparedness Education: Lessons Learned In The Scientific Literature 2002–2012. Media Asia, 41(1), 71-85.
Saroj, A. & Sukomal, P. (2020). Use Of Social Media in Crisis Management: A Survey. International Journal of Disaster Risk Reduction, 13(41), 218-239.
Zheng, B.; Gongbing, B.; Liu, H. & Lowry, P.B. (2020). Corporate Crisis Management on Social Media: A Morality Violations Perspective. Heliyon, 6(19), 35-44.
Zheng, B.; Liu, H. & Davison, R.M. (2018). Exploring The Relationship Between Corporate Reputation and The Public’s Crisis Communication on Social Media. Public Relation Review, 44(1), 56–64.
