نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای مدیریت رسانه، دانشگاه تهران، نائب رئیس هیئت مدیره سازمان تأمین اجتماعی

2 دکترای فرهنگ و ارتباطات، دانشیار و عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم، ایران

3 دکترای مدیریت تحقیق در عملیات، دانشگاه تهران

چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی ضرورت‌های توجه به سیاستگذاری رسانه‏‌ای در سیاستگذاری عمومی است که ابتدا با بررسی جامع ادبیات پژوهش، 8 دسته از عوامل مرتبط با موضوع، شناسایی و سپس با استفاده از تکنیک مدل‌سازی ساختاری تفسیری، در 4 سطح، سطح‌بندی شدند. جامعه آماری 20 نفر از متخصصان دانشگاهی که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. نتایج حاصل از پژوهش نشان می­‌دهد که معیار تضمین حقوق آحاد افراد و اقشار جامعه (سطح اول)؛ افزایش سواد رسانه‌ای، بازار رقابتی و خصوصی‌سازی، توجه به سطح کلان و راهبردی و اثرات متقابل رسانه بر سیاستگذاری عمومی (سطح دوم)؛ مسئولیت، پاسخگویی و آزادی عمل در چارچوب اصول و ارزش‌های عرفی جامعه (سطح سوم) و معیار نظام حقوقی پیش‌بینی‌شده، در پایین‌ترین سطح (سطح چهارم) قرار می‌گیرد. بر این اساس از بین سطوح چهارگانه؛ معیار سطح اول، درجه اثرپذیری بیشتری در سیاستگذاری رسانه‌ای دارند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Media Policy in Public Policy Making Using Interpretive Structural Modeling Technique

نویسندگان [English]

  • Ali Heydari 1
  • Seyyed Hossein Sharaf Al-Din 2
  • Mehdi Hashemi 3

1 Media Management, Tehran Uni.

2 Associate Prof. in Culture & Communication of Imam Khomeini Education & Research Institute,Qom, Iran

3 Operation Research Management, Tehran Uni.

چکیده [English]

The main purpose of this paper is to study the needs of paying attention to media policy in public policy making. First, eight categories of factors related to the research topic were identified through comprehensive review of the research literature, and then categorized into 4 levels using interpretive structural modeling techniques. The population consisted of 20 academic specialists who were selected by purposeful sampling. The results of the research showed that the criterion of guaranteeing the rights of individuals and groups of society were at the first level; increasing media literacy, competitive market and privatization, attention to macro and strategic levels and media interactions on public policy were at the scond level; responsibility, accountability and freedom within the norms and values of society were at the third level; and the criterion of the foreseen legal system were at fourth level (the lowest level). Among the four levels, the first level criteria have the most impact on media policy making.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Media Policy
  • Multi Media
  • Interpretive Structural Modeling Technique

اشرف‌نظری، علی و قلی‌پور، مجتبی. (1397). رسانه‌های جدید اجتماعی و نقش آنها در بازنمایی کنش‏‌های جمعی: تحلیل واقع‌بینانه انقلاب مصر. مطالعات رسانه‌های نوین، 4(14)، 177-149.

الوانی، سیدمهدی و شریف‌‏زاده، فتاح. (1392). فرایند خط‌مشی‌گذاری عمومی. تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی.

عاملی، سعیدرضا. (1390). مطالعات جهانی‏‌شدن: دوجهانی‌‏شدن‏‌ها و دو فضایی‏ شدن‏‌ها. تهران: سمت.

مرکز پژوهش‏‌های مجلس شورای اسلامی. (1389). درباره لایحه برنامه پنجم توسعه (10): بایسته‌های قانون اساسی و الزامات و اقتضائات سند چشم‌انداز بیست‌ساله برای رسانه‌ها: رویکرد برای برنامه پنجم. دفتر مطالعات فرهنگی مرکز پژوهش‏‌های مجلس شورای اسلامی، 10274، 94-1.

هاولت، مایکل و رامش، ام. (1380). مطالعه خط‏مشی عمومی (ترجمه عباس منوریان و ابراهیم گلشن). تهران: مرکز آموزش مدیریت دولتی.

Charan, P.; Shanka, R. & Baisya, R. (2008). Analysis of Interactions among the Variables of Supply Chain Performance Measurement. System Implementation.Business Process Management, 512-529.

Fayoyin, A. (2017). Media Advocacy and Strategic Networking in Transforming Norms and Policies. In Citizenship, Democracies, and Media Engagement among Emerging Economies and Marginalized Communities, Springer, CHAP, 347–370.

Grimmelikhuijsen, S. G. & Albert, J. M. (2014). The Effects of Transparency on the Perceived Trustworthiness of a Government Organization: Evidence from an Online Experiment. Journal of Public Administration Research and Theory, 24(1), 137–57.

Hemerijck, A. A. (2004). Media Policy for the Digital Age. Amsterdam: Amsterdam University Press.

Humphreys, P. (2009). The Politics of Media Policy: How Political?, 12-45.

Klijn, E. H. & Iris, K. (2017). Governance and Media Attention: A Research Agenda about how Media Affect (Network) Governance Processes. Perspectives on Public Management and Governance.

McChesney, R. W. (2015). Rich Media, Poor Democracy: Communication Politics in Dubious Times. New Press, Book, 11-25.

Park, B.; Plass, J. L. & Roland, B. (2014). Cognitive and Affective Processes in Multimedia Learning. Learning and Instruction, 29, 125–27.

Puppis, M. (2010). Media governance: A New Concept for the Analysis of Media Policy and Regulation. Communication. Culture & Critique, 3(2), 134-149.

Raboy, M. & Padovani, C. (2010). Mapping Global Media Policy: Concepts, Frameworks, Methods. Communication, Culture & Critique, 3(2), 150-169.

Rice, R. E. et al. (2017). Organizational Media Affordances: Operationalization and Associations with Media Use. Journal of Communication, 67(1), 106–130.

Richmond, B. J. et al. (2008). Social Accounting for Nonprofits-two Models. Nonprofit Management & Leadership, 13(4), 308-324.

Savannas, J. (2017). What Politicians Learn from the Mass Media and Why They React to It: Evidence from Elite Interviews. In how Political Actors use the Media, Springer. CHAP, 107–128.

Scott, V. & Geden, O. (2018). The Challenge of Carbon Dioxide Removal for EU Policy-Making. Nature Energy, 3(5), 350.

Smith, P. (2007). The Politics of Television Policy: The Introduction of Digital Television in Great Britain. Edwin Mellen Press. Book, 11-15.

Wallis, R. & Buckingham, D. (2013). “Arming the Citizen-Consumer: The Invention of ‘media Literacy’within UK Communications Policy.” European Journal of Communication, 28(5), 527–40.