احمدزاده کرمانی، روحالله. (1390). بازاندیشی در فرهنگ و رسانه. تهران: چاپار.
الوانی، سیدمهدی و شریفزاده، فتاح. (1381). فرایند خطمشیگذاری عمومی. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
باهنر، ناصر. (1390). دین، رسانه و کودک. تهران: اتحادیه رادیوتلویزیونهای اسلامی.
باهنر، ناصر. (1380). سیاستگذاری و برنامهریزی ارتباطی برای توسعه. فصلنامه رسانه، 12 (1)، صص 45ـ36.
پستمن، نیل. (1378). نقش رسانههای تصویری در زوال دوران کودکی (ترجمه سیدصادق طباطبایی). تهران: اطلاعات.
رحیمی، علیرضا. (1393). برنامهسازی دینی برای کودکان از دیدگاه نظریه تربیت عقلانی بصیرتگرا. همایش تربیت اسلامی و فضای مجازی–چالشها و راهکارها. قم: ستاد همکاریهای حوزههای علمیه و آموزشوپرورش.
زجاجی، هادی. (1386). مطالعه فرایند سیاستگذاری در پخش شبکه دو سیما (1385-1380). پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشکده صداوسیمای تهران.
ساروخانی، باقر. (1387). کودکان و رسانههای جمعی. تهران: اداره کل آموزش و پژوهش سیما.
ساغروانی، سیما؛ مرتضوی، سعید؛ لگزیان، محمد و رحیمنیا، محمد. (1393). تحمیل نظریه به دادهها یا ظهور نظریه از دادهها: نظریهپردازی در علوم انسانی با روششناسی نظریه دادهبنیاد. پژوهشنامه مبانی تعلیم و تربیت، 4 (1)، صص 170ـ151.
شورای عالی انقلاب فرهنگی. (1371). اصول سیاست فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. تهران: دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی.
صادقی، سمیه. (1390). خطمشیگذاری رسانهای شبکههای تلویزیونی برونمرزی به منظور حفظ و تقویت هویت ملی ایرانیان خارج از کشور. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.
صدوقی، مجید. (1387). معیارهای ویژه ارزیابی پژوهش کیفی. فصلنامه روششناسی علوم انسانی، 14 (56)، صص 72ـ55.
غندالی، رویا. (1385). بررسی میزان تحقق سیاستهای اعلام شده به گروههای کودک و نوجوان شبکههای اول و دوم و پنجم در 6 ماهه دوم سال 1383. طرح پژوهشی. تهران: مرکز تحقیقات و سنجش برنامهای صداوسیما.
قلیپور، رحمتالله. (1387). تصمیمگیری سازمانی و خطمشیگذاری عمومی. تهران: سمت.
لبافی، سمیه. (1391). بررسی آسیبشناسانه فرایند خطمشیگذاری در سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.
لستر، جیمز پی. و استوارت، جوزف جی. آر. (1381). فرایند خطمشیگذاری عمومی: رویکردی تکاملی (ترجمه مجتبی طبری، تورج مجیبی میکلایی و سهیل خورشید). تهران: ساوالان.
محمدپور، احمد. (1392). روش تحقیق کیفی: ضد روش 2. تهران: جامعهشناسان.
مختاریانپور، مجید. (1391). طراحی مدل اجرای سیاستهای فرهنگی مبتنی بر برنامههای توسعه کشور. پایاننامه دکترای، دانشگاه علامه طباطبایی تهران.
هاولت، مایکل؛ رامش، ام. و پرل، آنتونی. (1394). مطالعه خطمشی عمومی (ترجمه عباس منوریان و ابراهیم گلشن). تهران: مهربان نشر.
Anderson, D. R. & Hanson, K. G. (2009). Children, Media, and Methodology. American Behavioral Scientist, Vol. 8, No. 52, Pp. 1204-1219.
Christakis, D. A. & Zimmerman, F. J. (2009). Young Children and Media: Limitations of Current Knowledge and Future Directions for Research. American Behavioral Scientist, Vol. 8, No. 52, Pp. 1177-1185.
Cochran, C. E.; Mayer, L. C.; Carr, T. R.; Cayer, N. J.; Mckenzie, M. J. & Peck, L. R. (2012). American Public Policy an Introduction. 10th eds. Boston: Wadsworth.
Creswell, J. W. (2013). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Approaches. 3rd ed. California: Sage.
Dye, T. R. (2013). Understanding Public Policy. 14th ed. New Jersey: Pearson Prentice Hall.
Eisenhardt, K. M. (1989). Building Theories from Case Study Research. Academy of Management Review, Vol. 14, No. 4, Pp. 532-550.
Emerson, M. B. (2013). Navigating Organizational Paradox with Polarity Mapping: A Classic Grounded Theory Study. Doctoral Dissertation. California: Fielding Graduate University.
Hendriyani.; Hollander, ed.; d’Haenens, L. & Beentjes, J. W. J. (2011). Children’s Television in Indonesia: Broadcasting policy and the Growth of an industry. Journal of Children and Media, 5, Pp. 86-101.
Holloway, I. & Wheeler, S. (2010). Qualitative Researchin Nursing and Healthcare. 3rd eds. Malaysia: Wiley-Blackwell.
Kunkel, D. & Watkins, B. (1987). Evolution of Children's Television Regulatory Policy. Journal of Broadcasting & Electronic Media, Vol. 31, No. 4, Pp. 367-389.
Lovell, J. L. (2016). How Parents Process Child Health and Nutrition Information: A Grounded Theory Model. Appetite, 97, Pp. 138-145.
Madden, C.; Clayton, M.; Canary, H. E.; Towsley, G.; Cloyes, K.; Lund, D. (2017). Rules of Performance in the Nursing home: A Grounded Theory of Nurse–CNA Communication. Geriatric Nursing, Vol. 38, No. 2, Pp. 1-7.
Malik G.; McKenna, L. & Griffiths, D. (2016). How do Nurse Academics Value and Engage with Evidence-Based Practice Aacross Australia: Findings from a Grounded Theory Study. Nurse Education Today, 41, Pp. 54-59.
Murphy, C.; Klotz, A. C. & Kreiner, G. E. (2017). Blue Skies and Black Boxes: The Promise (and practice) of Grounded Theory in Human Resource Management Research. Human Resource Management Review, Vol. 27, No. 2, Pp. 291-305.
Osei-Hwere, E. M. (2008). Children’s Television in Ghana: History, Policy, Diversity, and Prospects in a Changing Media Environment. Doctoral Dissertation. Ohio University.
Reay, G.; Rankin, J. A. & Then, K. L. (2016). Momentary Fitting in a Fluid Environment: a Grounded Theory of Triage Nurse Decision Making. International Emergency Nursing, 26, Pp. 8-13.
Silverman, D. (2013). Doing Qqualitative Research; a Practical Handbook. 4th ed. London: Sage.
Twining, J. (2000). A Naturalistic Journey into the Collaboratory: In Search of Understanding for Prospective Participants. Doctoral Dissertation. Texas: Texas Woman's University.
Valmori, L. & De Costa, P. I. (2016). How do Foreign Language Teachers Maintain their Proficiency? A Grounded Theory Investigation. System, 57, Pp. 98-108.
Ward, K.; Gotta, M. & Hoare, K. (2017). Becoming a Team: Findings from a Grounded Theory Study about Living with CPAP. Collegian, In Press.
