نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای علوم ارتباطات، دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشجوی دکترای علوم ارتباطات‌، دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

کودکان و نوجوانان، بیشترین و دائمی‏‌ترین مخاطبان تلویزیون هستند، این در حالی است ‏که بخش قابل توجهی از برنامه‌‏ها برای بزرگسالان ساخته شده است و متناسب با درک و تجربه زیستی آنها نیست و ممکن است به رشد ذهنی، احساسی، اخلاقی و جسمی آنها لطمه بزند. برای حفاظت از کودکان در قبال برنامه‌‏های نامناسب یا زیان‌بار، در اغلب کشورها، نظام درجه‌‏بندی برنامه‌‏های تلویزیونی ایجاد شده است. این پژوهش با هدف شناخت مبانی نظری و نیز وجوه تشابه و تمایز این نظام در کشورهای اسلامی با کشورهای اروپایی و امریکایی، با روش اسنادی (شامل مطالعه قوانین، مقررات، سیستم‏‌ها و فرایندهای قانون‏گذاری، اجرا، نظارت و کنترل) در کشورهای امریکا، فرانسه، مالزی و ترکیه انجام شده است. یافته‌‏ها نشان می‏‌دهد این نظام‌‏ها در همه کشورها با استفاده از رده‌‏بندی سنی، بر اساس نظام نشان‌ه‏ای مرکب از حروف، اعداد و علایم مثبت و منفی، تعریف‏ می‌شود که بر مبنای قانون و تحت حاکمیت نهاد تنظیم مقررات رسانه‏‌ها (نهاد مستقل قانونی با وظایف قانون‏گذاری، اجرایی و نظارتی ـ قضایی) و در چارچوب دستورالعمل‏‌های مدون اجرا می‏‌گردد و عمده تمایز آنها در خصوص ممنوعیت‏‌ها و محدودیت‌‏های محتوا و چگونگی تعیین و تعریف محتوای مشمول درجه‏‌بندی بر حسب سنین مختلف، بر اساس نظام هنجاری جامعه، اعم از گفتار نامناسب، برهنگی، موضوعات و روابط بزرگسالان، روابط یا ارجاعات جنسی مجاز، بزه و ناهنجاری‏‌هاست.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Television Rating System in America, France, Malaysia and Turkey

نویسندگان [English]

  • Ali Asghar Kia 1
  • Reza Behnamrad 2

1 Associate prof. in Communication Sciences, Allameh Tabataba'i Uni.

2 Communication Sciences

چکیده [English]

While Kids and adolescents are the largest and most permanent TV audiences, a significant portion of TV programs is made for adults and is not commensurate with their understanding and biological experience. So it may harm their mental, emotional, moral and physical growth. Most countries have developed a system of rating programs to protect children against inappropriate or harmful subjects. The research was conducted with the aim of understanding the theoretical foundations and similarities of this system in Islamic countries comparing of European and American countries including America, France, Malaysia and Turkey. This research was conducted by documentary method (including study of laws, regulations, systems and processes of legislation, implementation, monitoring and control). The findings show that these systems are defined in all countries using the age classification based on a semiotic system consist of letters, numbers positive and negative symptoms. This is done with regard to law and under the Media Regulatory Authority (an independent legal entity with legislative, executive, and judicial functions) and implemented within the framework of the codified guidelines. The main distinctions between them are permitted sexual relationships or references, delinquency, and abnormal in terms of Prohibitions and limitations of content, how to define and categorize content subject to rating by age, based on the normative system of society including Inappropriate speeches, nudity, adult topics and relationships.

کلیدواژه‌ها [English]

  • TV
  • Children
  • Program Rating System

انصاری، باقر. (1390). حقوق ارتباط جمعی. تهران: سمت.

ساروخانی، باقر. (1387). کودکان و رسانه‌‏های جمعی. تهران: اداره کل پژوهش و آموزش سیما.

مک‌کوئیل، دنیس. (1388). درآمدی بر نظریه ارتباطات جمعی (ترجمه پرویز اجلالی). تهران: دفتر مطالعات و توسعه رسانه‏‌ها.

مهدی‌زاده، سید‌محمد. (1391). نظریه‌‏های رسانه: اندیشه‌‏های رایج و دیدگاه‌‏های انتقادی. تهران: همشهری.

Baran, S. J. & Davis, D. K. (2011). Mass Communications Theory; Foundations, Ferment, and Future (Sixth Edition), Cengage Learning.

Belmas, G. L.; Shepard, J. M. & Overbeck, W. E. (2016). Major Principles of Media Law (2016 Edition), USA: CENGAGE learning.

Biagi, S. (2007). Media Impact; an Introduction to Mass Media, Thomson Wadsworth.

Calvert, S. L. & Wilson, B.J. (2006). The Handbook of Children Media and Development, Wiley-Blackwell.

CMCF. (2004). The Malaysian Communications and Multimedia Content Code, the Communications and Multimedia Content Forum of Malaysia.

CSA. (2016). An Independent Authority to Protect Audiovisual Communication Freedom, Retrieved from,

http://www.csa.fr/en/The-CSA/An-Independent-Authority-to-Protect-Audiovisual-Communication-Freedom.

CSA, The Classification of the Programs by the TV Channels, Retrieved from,

http://en.www.csa.fre05d.systranlinks.net/en/television/le-suivi-des-programmes/jeuness-et-protection-des-mineurs/la-signaletique-jeunesse/la-classification-des-programmes-par-les-chaines-de-television.

CSA, Youth and Protection of the Minors, Retrieved from http://en.www.csa.fre05d. systranlinks.net/en/television/le-suivi-des-programmes/jeuness-et-protection-des-mineurs.

Federal Communication Commission .(2013). Understanding the TV Ratings, the TV Parental Guidelines.

Federal Communication Commission, FCC Consumer Guide; The V-Chip: Putting Restriction on What Your Children Watch, Retrieved from,

 http://www.fcc.gov/cgb/ consumerfacts/vchip.html.

IRIS. (1995). Turkey New Broadcasting Law, Retrieved from http://merlin.obs.coe.int/ iris/1995/7/article10.en.html.

IRIS. (2007). Turkish Broadcasting Code of Conduct, Retrieved from http://merlin.abs.coe. int/iris/2007/8/artile34.en.html.

Russell, J. & Cohn, R. (2012). Television Content Rating System, Book on Demand.

Salomon, E. (2008). Guidelines for Broadcasting Regulation, UK: CBA.