آدورنو، تئودور و هورکهایمر، ماکس. (1382). صنعت فرهنگسازی ـ روشنگری بهمثابه فریب تودهای از کتاب مجموعه مقالات مطالعات فرهنگی (ترجمه نیما ملکمحمدی و شهریار وقفیپور). تهران: تلخون.
اویسی ثانی، محمدرضا. (1397). موانع ورود سازمان صداوسیما به بازارهای جدید سرگرمی بر بسترهای هوشمند همراه برای مخاطب کودک. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صداوسیمای تهران.
ذکایی، محمدسعید و حسنی، محمدحسین. (1394). رسانه های اجتماعی: مفهومسازی و گونهشناسی (مطالعه دانشجویان دانشگاه تهران). پژوهشهای ارتباطی، 22 (84).
رضایان قیهباشی احد و بیاتی، لیلا. (1397). سناریوهای حضور و فعالیت صداوسیما در فضای مجازی در افق 1407، مطالعه موردی: صداوسیمای استان چهارمحال و بختیاری. پژوهشهای ارتباطی، 25 (4).
سنایی، نقی. (1392). هندسه مفهومی اوقات فراغت با رویکرد جامعهشناختی، روانشناختی، اخلاقی. معرفت اخلاقی، 4(1)، 111-93.
سوهانی، کمیل. (1393). طراحی مدل بومیگونه تلویزیونی سرگرمآموزی برای صداوسیما ج.ا.ا. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صداوسیمای تهران.
شرفالدین، سیدحسین. (1390). الگوی مطلوب سرگرمی در یک رسانه دینی (با تأکید بر رسانه ملی). معرفت فرهنگی اجتماعی، 2(4).
شرفالدین، سیدحسین. (1393). سرگرمی و لهو در قرآن کریم. شیعهشناسی، 12(4)،126-103.
شمسی، میترا و جلالی، یاسر. (1397). وضعیت بازیهای رایانهای در ایران و جهان سیاستها، رویکردها و سازمانهای دستاندرکار. مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی،
متانی، مهرداد؛ قلیزاده، نقی؛ فلاح، علی و رشیدی، احتشام. (1396). بررسی نقش انواع رسانههای جمعی در احساس امنیت اجتماعی شهروندان شهر تهران. علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، 11(3).
یاری، امیر. (1397). نقش سرگرمی رسانهها (تلویزیون) در ایجاد آرامش در جامعه، مورد مطالعه شهروندان تهرانی. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد تهران شرق.
Bishop,P.; Hines, A. & Collin, T. (2007). The Current State of Scenario Development: An Overview of Techniques. Foresight, 9(1), 5-25.
Bostrom, N. (2009). The Future of Humanity. In: olsen, J.K.B. Selinger, E. & Riis, S. (Eds.), New Waves in Philosophy of Technology. New York, NY: Palgrave Mcmillan.
Bogart, L. (2017). Commercial Culture: The Media System and the Public Interest. Routledge.
Brown, W. J. & Singhal, A. R. V. I. N. D. (1999). Entertainment-Education Media Strategies for Social Change: Promises and Problems. Mass Media Social Control and Social, 263-280.
Graber, D. A. & Dunaway, J. (2017). Mass Media and American Politics. Cq Press.
Hickford, A. J.; Nicholls, R. J.; Otto, A.; Hall, J. W.; Blainey, S. P.; Tran, M. & Baruah, P. (2014). Creating an Ensemble of Future Strategies for National Infrastructure Provision. Futures, 66 (2015), 13–24.
Khiabany, G. (2006). Religion and Media in Iran: The Imperative of the Market and the Straightjacket of Islamism. Westminster Papers in Communication & Culture, 3(2).
Nielsen, R. K. & Sambrook, R. (2016). What is Happening to Television N?. Digital News Project. Reutersinstitute. [online] Available:
https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/sites/default/files/2017-06/What%20is%20Happening%20to%20Television%20News.pdf
Newman, N. et al. (2019). Digital News Report. Reuters Institute for the Study of Journalism, [online] Available:
https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/sites/default/files/2019-06/DNR_2019_FINAL_1.pdf
PwC. (2017). Perspectives from the Global Entertainment and Media Outlook, 2017–2021.
[online] Available: https://kampanje.com/globalassets/alle-arrangement/media-business-2017-2021/global-entertainment-media-outlook-pwc.pdf
PwC. (2019). Global Entertainment & Media Outlook 2019–2023,
[online] Available: https://www.slideshare.net/SocialSamosa/2019-global-entertainment-media-outlook-20192023
Reed, P. & Kasprzyk, J. (2009). Water Resources Management: The Myth, the Wicked, and the Future. Journal of Water Resources Planning and Management, 135(6), 411– 413.
Schwartz, P. (1992). The Art of the Long View. London: Century Business.
Schwartz, P. (2012). The Art of the Long View: Planning for the Future in an Uncertain World. Crown Business.
Son, H. (2012). The Future of South Korea: Alternative Scenarios for 2030. Futures, 52, 27-41.
Vorderer, P.; Klimmt, C. & Ritterfeld, U. (2004). Enjoyment: At the Heart of Media Entertainment. Communication Theory, 14(4), 388-408.
