نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

2 دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

3 دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، دانشیار گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران

10.22082/cr.2020.120426.1985

چکیده

مهم‌ترین نقش مدیران هنری، پرداختن به تعامل بین افراد درگیر در دنیای هنر و سازمان‌های مختلف، همچنین تضمین به ثمر رسیدن ارزش‌های یک اثر هنری است؛ اما رویکرد مدیر هنری در ایران به‌ویژه در حوزه موسیقی، با فراز و نشیب‌های بسیاری روبه‌رو بوده است. به نظر می‌رسد؛ چالش اصلی مدیریت در حوزه توزیع موسیقی، مربوط به فهم واقعیت اجتماعی هنر است و ازآنجاکه با این رویکرد، به مدیریت هنر توجه نشده، مطالعه مدیریت توزیع موسیقی یک امر ضروری است. پژوهش حاضر که با روش تلفیقی (کیفی و کمی) انجام شده، ماهیتی اکتشافی دارد. در بخش کیفی، بر اساس مصاحبه عمیق و تحلیل تماتیک، ابعاد و مؤلفه‌های مدیریت توزیع موسیقی شناسایی شد و در بخش کمی، پرسشنامه محقق‌ساخته برای پایش وضعیت موجود و شناسایی مهم‌ترین مؤلفه‌ها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که مدیریت توزیع موسیقی، دارای 4 بعد و 19 مؤلفه است. هنرمندان، مخاطبان، بازار و سیاستگذاری 4 بعد مدیریت توزیع موسیقی شناسایی شدند و از مؤلفه‌های مهم در مدیریت توزیع موسیقی، الگوهای رمزگشایی مخاطبان، تأثیرات صنف موسیقی بر بازار، انگیزه فرهنگی دولت، مباحث فقهی مرتبط با آثار موسیقی‌ و نقد هنری نامطلوب مورد بررسی قرار گرفت.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Distribution of Music after the Islamic Revolution and Presenting A Model of Artistic Management

نویسندگان [English]

  • Yashar Asadpour 1
  • Toktam Farmanfarmaei 2
  • Abasali Ghayomi 3

1 Management and Cultural Planning

2 Assistant Prof. in Management and Cultural Planning, Islamic Azad University Tehran North Branch

3 Associate Prof. in Management and Cultural Planning, Islamic Azad University Tehran North Branch

چکیده [English]

The most important role of art directors is to interact between people involved in the art world and various organizations, as well as to ensure that the values of a work of art are achieved. But the approach of the artistic director in Iran, especially in the field of music, has faced many ups and downs. It seems that the main challenge of management in the field of music distribution is related to understanding the social reality of art. As the art directing is not considered with this approach, it is necessary to study music distribution management. The present study, which was conducted by a mixed method (qualitative and quantitative), has an exploratory nature. the dimensions and components of music distribution management were identified based on in-depth interviews and thematic analysis using the qualitative method. A researcher-made questionnaire was used to monitor the current situation and identify the most important components using the quantitatve method. The results showed that music distribution management had 4 dimensions and 19 components. Artists, audience, market and policy were identified as 4 dimensions of music distribution management. Important components in music distribution management were audience decoding patterns, the effects of the music business on the market, the government's cultural motivation, jurisprudential issues related to music, and undesirable art criticism.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Art Management
  • Music Management
  • Art Distribution
  • Music Distribution

اسمیت، فیلیپ دانیل. (1387). درآمدی بر نظریه فرهنگی (ترجمه حسن پویان). تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.

الکساندر، ویکتوریا. (1385). دنیای هنر (ترجمه فرهاد ساسانی). زیبا شناخت، 15.

الکساندر، ویکتوریا. (1393). جامعه‌شناسی هنرها: شرحی بر اشکال زیبا و مردم‌پسند هنر (ترجمه اعظم راوردراد). تهران: آثار هنری.

بشیریه، حسین. (1379). نظریه‌های فرهنگ در قرن بیستم تهران. تهران: مؤسسه فرهنگی آینده پویان.

تراسبی، دیوید. (1379). تولید و مصرف محصولات فرهنگی و هنری/ نگاهی به اقتصاد فرهنگ (ترجمه اعظم محمد‌بیگی). نامه پژوهش، 16 و 17.

تراسبی، دیوید. (1393). اقتصاد سیاست فرهنگی (ترجمه سوسن علائی). تهران: سوره مهر.

خادمی، مهدی و پریخانی، شاهین. (1395). استراتژی بازاریابی هنر. تهران: سیته.

خجسته، حسن. (1392). فلسفه رادیو آوا. پژوهش‌های ارتباطی، 20(1).

خمینی، روح‌الله. (1392). استفتائات امام خمینی (س). تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی‌(س).

دلاور، علی. (1388). مبانی نظری و عملی پژوهش در علوم انسـانی و اجتماعی. تهران: رشد.

دهکردی مبینی، علی. (1390). مدل‌ها و معرفی طرح‌ها در روش پژوهش آمیخته. راهبرد، 60.

رامین، علی. (1392). مبانی جامعه‌شناختی هنر. تهران: نی.

زکمپ، استوارت. (1376). روان‌شناسی اجتماعی کاربردی (ترجمه فرهاد ماهر). تهران: به نشر.

سالدنا، جانی. (1395). راهنمای کدگذاری برای پژوهشگران کیفی (ترجمه عبدالله گیویان). تهران: نشر علمی فرهنگی.

سیدجوادین، سید‌رضا. (1381). مبانی و کاربردهای مدیریت منابع انسانی و امور کارکنان. تهران: نگاه.

صادقی، محسن و بهادری، زهرا. (1394). حقوق مالکیت ادبی و هنری در ویدئوهای درخواستی با نگاهی به حقوق ایران. حقوق پزشکی، 8(32).

صالحی امیری، رضا. (1396). مبانی و نظریه‌های فرهنگی. تهران: ققنوس.

فاطمی، ساسان. (1379). موسیقی عامه و اقتصاد بازار. هنر، 43 .

قیدرلو، کمیل و جانقربان، مریم. (1393). مقدماتی در باب سیاستگذاری موسیقی در جمهوری اسلامی ایران. دین و سیاست فرهنگی، 1(1).

کهنمویی، سمیرا. (1397). نگاه میانه: نظام توزیع‌کنندگان هنر و الماس فرهنگی. تهران: آوا مگ.

مریدی، محمدرضا و تقی‌زادگان، معصومه. (1388). بررسی جامعه‌شناختی عناصر سیستم هنر. علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، 6.

مؤذن، مجید و ملکان، کاظم. (1394). سیاستگذاری موسیقی در جمهوری اسلامی ایران، رسانه، 26(2).

Creswell, J. (2003). Research Design: Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches.CA: SAGE Publications.

Glow, H. (2010). Taking a Critical Approach to Arts Management. The Asia Pacific Journal of Arts and Cultural Management, 6(2).

 Hracs, M.; Seman, T. & Virani, E. (2016). The Production and Consumption of Music in the Digital age.  Information Communication and Society, 20(12).

Strauss, A. L. & Corbin, J. (1990). Basics of Qualitative Research: Grounded Theory Procedures and Techniques. Sage.

 Helena, S.; Meyer, C. &  Scavarda, A. (2015). Music Production-Consumption and the Service-Good Spectrum under the Way of a Shift within a Shift. Journal of Management & Production,6.