مطالعه نقش وضعیت کلی مهارت‌های ارتباطی در برند شخصی در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه ارتباطات و علوم اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،

چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مهارت‌های ارتباطی در برند شخصی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران، طراحی و اجرا شده است. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده‌ها؛ توصیفی است. پژوهش حاضر به روش همبستگی انجام شده و در زمره تحقیقات غیرآزمایشی قرار می‌گیرد که با تکنیک پیمایش و ابزار اندازه‌گیری پرسشنامه انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحدهای شهر تهران و حجم نمونه 384 نفر در نظر گرفته شد. پرسشنامه برای 384 نفر ارسال شد ولی تنها 330 پرسشنامه قابل تجزیه و تحلیل بود. در این پژوهش از دو پرسشنامه استفاده شد؛ 1.پرسشنامه استاندارد 34 گویه‌ای مهارت‌های ارتباطی کویین دام (2004) شامل ابعاد پنج‌گانه؛ توانایی دریافت و ارسال پیام، کنترل عاطفی، گوش‌دادن، بینش نسبت به فرآیند ارتباط و ارتباط توأم با قاطعیت است. 3. پرسشنامه 40 گویه‌ای شخصیت برند جنیفر آکر (1997)؛ در پنج بُعد از شخصیت برند؛ صداقت، هیجان، شایستگی، کمال و سرسختی که در پژوهش آقازاده (1397) مورد استفاده قرار گرفته است. برای بررسی روایی ابزار، از روایی صوری استفاده شد. ضریب پایایی پرسشنامه مهارت‌های ارتباطی 847/0 و ضریب پایایی پرسشنامه برند شخصی 907/0 به دست آمد. نتایج نشان داد که وضعیت کلی مهارت‌های ارتباطی در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران،23/3 بالاتر از حد متوسط و در سطح خوب است. وضعیت کلی برند شخصی در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران، 05/4 خیلی بالاتر از حد متوسط و در حد خیلی خوب است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

Studying the role of overall communication skills in personal branding among students of Islamic Azad University of Tehran

نویسندگان English

Saeed Noohi 1
somayeh Tajik esmaeili 2
1 M.A. Student in in Social Communication, ET.C.Tehran East Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Associate Prof in Department of Communication and Social Science, ET.C.Tehran East Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده English

Abstract
The aim of this study is explaining the role of communication skills in the personal brand of students of Islamic Azad University in Tehran. The research is practical and was conducted by descriptive- correlational method. The data were gathered by questionnaire tool.The statistical population includes all students of the Islamic Azad University in Tehran, who were studying in the academic year of 2024-2025. According to Morgan's table, the sample size was 328 people. two questionnaires were used; 1) Queen Dam's standard 34-item communication skills questionnaire (2004), which was adopted and used in Iran by Chari and Fadakar (2005) and then by Aghazadeh (2018) and includes five dimensions; Ability to receive and send messages, emotional control, listening, insight into the process of communication and communication with assertiveness.2) Jennifer Acker's 40-item brand personality questionnaire (1997); in five dimensions of brand personality; Honesty, Excitement, Competence, Perfection, and Stubbornness, which were used in Aghazadeh's research (2017). To measure the reliability and validity of the questionnaires, face validity and Cronbach's alpha coefficient were used. The reliability coefficient of the communication skills questionnaire was 0.847 and the reliability coefficient of the personal brand questionnaire was 0.907. The results showed that the communication skills score among students of Islamic Azad University of Tehran was 23.3, which is above average and at a good level. And the personal brand score among students of Islamic Azad University of Tehran was 4.05, which is much above average and at a very good level. Also, the effect of communication skills on the personal brand was positive and significant.
 
Keywords:

کلیدواژه‌ها English

Communication Skills
Personal Brand
Students
Islamic Azad University
Tehran
منابع
اعتمادی، عذرا، جابری، سمیه، جزایری، رضوان السادات، و احمدی، سیداحمد. (1393). بررسی رابطه مهارت های ارتباطی، الگوهای ارتباطی و سبک های حل تعارض با صمیمیت زناشویی در زنان شهر اصفهان. فصلنامه زن و جامعه، 5 (1)، 74-63.
آقازاده، آنالی. (1397). رابطه بین مهارت‌های ارتباطی استادان علوم ارتباطات اجتماعی با برند شخصی آن‌ها از منظر دانشجویان. پایان نامه کارشناسی ارشد علوم ارتباطات. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات.
آقابابایی، ناصر. (1386). هوش هیجانی. ماهنامه معرفت، 16 (119)، 80-61.
آکر، دیوید. (1394). دیدگاه‌های دیوید آکر در برندسازی. مترجم حسین حاجی‌بابائی و فاطمه حاجی‌بابائی، تهران: ادبستان.
باعزت، فرشته، و رحیمی، سهیل. (1394). اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر روی خودکارآمدی و بهزیستی اجتماعی دانشجویان رشته پزشکی بر مبنای مدل کالگری-کمبریج. فصلنامه مطالعات آموزشی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارتش، 3 (2)، 19-12.
تاجیک‌اسماعیلی، سمیه، علیپور، ابوالفضل، و تربتی، سروناز. (1399). نقش اینستاگرام در توسعه برند شخصی (مورد مطالعه: کاربران ایرانی اینستاگرام، 1398). پژوهش‌های ارتباطی، 27 (103)، 57-35.
ترابی، معصومه، جهانی، جعفر، فولادچنگ، محبوبه و مرزوقی، رحمت‌اله. (1388). بررسی رابطه بین مهارت‌های ارتباطی مدیران و کارآیی آن‌ها از دیدگاه مدیران مدارس متوسطه شهر شیراز. علوم تربیتی، 5 ( 2)، 78- 59.
جعفرپیشه، خلیل. (1397). آیین برندسازی شخصی. تهران: انتشارات بازاریابی.
چاری، حسین و فداکار، محمدمهدی. (1384). بررسی تأثیر دانشگاه بر مهارت‌های ارتباطی بر اساس مقایسه دانش‌آموزان و دانشجویان. فصلنامه دانشور. دوماهنامه دانشگاه شاهد. 12(15)، 32-21.
حسینی، سید محمود و صائمیان، صدیقه. (1391). نظریات، دیدگاه‌ها و تاریخچه برند شخصی. تدبیر، 43(12)، 38-46.
خداداد‌حسینی، سیدحمید، و رضوانی، مهران. (1395). مدیریت جامع برند. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
دلیری، جواد. (1396). بررسی شاخص‌های برندسازی شخصی و سیاسی ترامپ و بازنمایی رسانه‌ای آن با تأکید بر رقابت‌های انتخاباتی 2016 ایالات متحده. فصلنامه رسانه، 28 (2)، 51-25.
رمضانی، یوسف، موسوی‌نقابی، سیدمجتبی، و شریعت، فرناز. (1403). برندسازی کارکنان دنشی؛ تعیین مؤلفه‌های برند شخصی اعضای هیأت علمی. پژوهش‌های مدیریت عمومی،65 ، 197- 171.
 ریزانه، جلال، و باقریان، رضا. (1401). بررسی مدل برندسازی شخصی در مکتب شهید سلیمانی. دوفصلنامه علمی – ترویجی جامعه مهدوی، 3(1)، 83- 29.
سیدفاطمی، نعیمه، خوشنوای‌فومنی، فاطمه، بهبهانی، نسرین، و حسینی، فاطمه. (1387). مهارت قاطعیت و مصرف اکستاسی در بین نوجوانان. ماهنامه اصول بهداشت روانی، 10 (40)، 272-265.
صائمیان، صدیقه، محمدیان، مقدسه، میرمعینی، حمید، و شاهرخی، فرزانه. (1392). بررسی تأثیر مؤلفه‌های فرهنگی بر مدل برند شخصی مبتنی بر شایستگی‌های فردی. مجله مدیریت فرهنگی، 7 (22)، 71-86.
صفاری، محمد، پورسعید، محمد‌مهدی، و نیک‌نفس، علی‌اکبر. (1400). عوامل مؤثر بر برندسازی شخصی در شبکه‌های اجتماعی (اینستاگرام) با رویکرد داده‌کاوی. مطالعات رفتار مصرف‌کننده. 8 (2)، 155- 138.
فاضل، هاله، مظفری، امیراحمد، و زارعی، علی. (1397). طراحی مدل روابط تبادل اجتماعی بین مربیان و دانشجویان ورزشکار مناطق منتخب دانشگاه‌های آزاد اسلامی. مطالعات مدیریت ورزشی، 47، 240- 225.
قاسمی، حمید، فریدفتحی، اکبر، طلایی، رضا، و فارسی، حسین. (1396). مقایسه وضعیت خودبرندسازی دانشجویان تربیت بدنی با دانشجویان سایر رشته‌ها با تأکید بر الگوی شش‌گانه مهارت‌های ارتباطی مؤثر قاسمی. ماهنامه مطالعات مدیریت ورزشی، 42، 54-39.
قربانی، نیما. (1394). سبک‌ها و مهارت‌های ارتباطی. تهران: بینش نو.
کفاشی، مجید، و پارسا، فاطمه. (1393). وضعیت سنجی مهارتهای ارتباطی معلمان مقطع راهنمایی منطقه 4 شهر تهران در سال 92-91. فصلنامه تحقیقات مدیریت آموزشی، 6 (2)، 180-159.
کوالینا، ووسیج، فالکوفسکی، آندرژ، و آی‌نیومن، بروس. (1393). بازاریابی سیاسی. مترجم حمیدرضا عسگری‌ده‌آبادی و شهاب طلائی‎‌شکری، تهران: انتشارات کتاب مهربان.
کول، کریس. (1395). مهارت‌های ارتباطی. مترجم محمدرضا آل‌یاسین، تهران: هامون.
کهنوجی، مرضیه. (1396). بررسی رابطه بین قاطعیت و همدلی اعضای هیأت علمی دارای پست‌های مدیریتی؛ مطالعه موردی دانشگاه ولی عصر (عج) رفسجان. فصلنامه مدیریت فردا، 16 (51)، 203-194.
مقدم، فرزاد. (1395). برندسازی در هفت گام؛ راهنمای کاربردی خلق و مدیریت برند. تهران: سیته.
میرزاابوالحسن‌خان‌ایلچی، محسن، خرازی‌محمدوندی‌آذر، زهرا، و قهرودی، مجید. (1400). پارادایم برندسازی شخصی- سیاسی در ایران (ارائه الگوی تعالی برند چهار شخصیت سیاسی). فصلنامه علمی رسانه.33(1). 126- 99.
ورمقانی، حمیرا، پورشریفی، حمید، سلیمانی، علی، و فتحی‌آشتیانی، علی. (1399). ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی مقیاس خودافشایی هیجانی. مجله تحقیقات علوم رفتاری، 18(3): 381- 371.
یوسفی، فریده. (1385). رابطه هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی در دانشجویان. فصلنامه روانشناسان ایرانی، 3(9)، 13- 5.
Aaker, D. A. (1991). Managing Brand Equity. New York: The Free Press.
Aaker, D. A. (1996). Measuring brand equity across products and markets. California Management Review, 38(3), 102-120.
Aaker, J. L. (1997). Dimensions of brand personality. Journal of Marketing Research, 34(3), 347-356.
Boyatzis, R. A., Smith, M. L., & Van Oosten, A. (2019). Helping People Change: Compassionate Coaching for Lifelong Learning and Growth. Harvard Business Review.
Blau, P. M. (1964). Exchange & power is social life. New York: Wiley.
Cameron, K. S. (2008). Positive Leadership: Strategies for Exceptional Performance. Burt-Kohler Publishing.
Dunham GD. Emotional Skill Falnes and Marital Satisfaction Unpublished Doctoral Dissertation. University of okran. 2008: 34(2), 126-32.
Emerson, R. M. (1976). Social exchange theory. Annual Review of Sociology, 2, 62-335.
Figurska, I. (2016). Personal Branding as an Element of Employees, Professional Development. Human Resources Management & Ergonomics, Pomeranian University, Faculty of Social Sciences, 3(13), 33-47.
Gorbatov, S., Khapova, S. N., & Lisova, A. I. (2018). Personal branding: An interdisciplinary systematic review and research agenda. In Frontiers of Psychology.
 https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.02238
Habets, O., Stoffers, J., Heijden, B. V. D., & Peters, P. (2020). Am I fit for tomorrow’s labor market? The effect of graduates’skills development during higher education for the 21st century’s labor market. Sustainability, 12(18), 7746.
Harige, O., & Dickson, D. (2008). Skilled interpersonnication: Reaserch, theory and practice. London: Routledge.
Homans, G. C. (1961). Social behavior: Its elementary forms. New York: Harcourt, Brace, & World.
Ignatius E, Kokkonen M. Factors contributing to verbal self-disclosure. Nordic Psychology. 2007 Jan 1; 59(4), 362-91.
Juwito, Juwito., Zainal Abidin, Achmad., Ira, Kaestiningtyas., & Prahasti Ken Dewani. (2022). Public speaking and personal branding skills for student organization managers at Dharma Wanita High School Surabaya. Journal of Community Service and Empowerment, 3(1):9-17.
Karimian, Z., Maghami, H. R., & Zaraii Zavaraki, E. (2024). Designing a Learning Model for Personal Brand Digital Storytelling. Iranian Journal of Learning and Memory, 7(25), 33-43.
Khedher, M. (2014). Personal branding phenomenon. International journal of information, business and management, 6(2), 1- 29.
Khedher, M. (2015a). An inspiring resource for developing personal branding phenomena. Marketing Review, 15(1), 117-131.
Lair, D. J., Sullivan, K., & Cheney, G. (2005). Marketization and the recasting of the professional self: The rhetoric and ethics of personal branding. Management Communication Quarterly, 18(3), 307- 343.
Lawler, E. J., (2001). An affect theory of social exchange. American Journal of Sociology, 107(2), 321-52.
Luca, F. A., Ioan, C. A., & Sasu, C. (2015). The importance of the professional personal brand. The doctorsí personal brand. Procedia economics and finance, (20), 350-357.
Bambang Sukma, Wijaya., & Amir, Muhammad Taufiq. (2022). Making Personal Branding Work Better: The Role of Positive Communication in Organization. Conference: International Conference on Emerging Media & Communication.
Pawlak, K. M., Lui, R. N., Bilal, M., & Siau, K. (2023). How to use social media for scientific advocacy and personal branding. United European Gastroenterology Journal, 11(5), 488–91.
Rampersad, Hubert k. (2008). A new blueprint for powerful and authentic personal branding. Performance Improvement, 47(6), 34-37.
Sagdati, M. (2015). The role and importance of personal branding in career development. Bachelor Thesis, International Business, Valkeakoski, univercity of applied sciences.
Saxena, Shalini ., Prachi Rastogi., & Sam Nesamony. (2022). Role of Communication Skills: A Review. World Journal of English Language 12(3),18.
Schawbel, D. (2016). Me 2.0: 4 steps to building your future. New York: Kaplan Publishing.
Scheidt S, Gelhard C., & Henseler J. (2020). Old Practice, but Young Research Field: A systematic bibliographic review of personal branding. Front. Psychol. 11:1809.
https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.01809
Sumaiya, Bushra., Subodh, Srivastava., Jain, Vipin., & Ved, Prakash. (2022). The Role of Effective Communication Skills in Professional Life. World Journal of English Language, 12(3),134.
Ward, C., & Yates, D. (2013). Personal branding and e-professionalism. Journal of Service Science (JSS), 6(1), 101-104.
Wijaya, B. S., & Nasution, A. (2021). Digital Domain, Personal Branding, and Communication Corruption. 2nd ASPIKOM International Conference on Communication.
 

  • تاریخ دریافت 11 اسفند 1403
  • تاریخ بازنگری 13 تیر 1404
  • تاریخ پذیرش 22 تیر 1404